Evrópustefna
Samtök iðnaðarins hafa mótað sér þá stefnu að stefnt skuli að aðild Íslands að Evrópusambandinu og í framhaldi af aðild verði evra tekin upp sem gjaldmiðill á Íslandi í stað krónu . Rökin eru fyrst og fremst efnahagsleg og lúta að starfsskilyrðum fyrirtækja á Íslandi og lífskjörum almennings. Önnur mikilvæg rök varða þátttöku við mótun og töku ákvarðana sem snerta hagsmuni og framtíð þjóðarinnar. Það er skoðun SI að innan Evrópusambandsins hafi Ísland mun meiri áhrif á ákvarðanir og hagsmuni sem varða starfsskilyrði fyrirtækja á Íslandi en á hinu evrópska efnhagssvæði.
Samtök iðnaðarins og fyrirrennarar þeirra hafa alla tíð stutt og hvatt til þátttöku Íslands í evrópsku samstarfi og lagt áherslu á náin tengsl við önnur Evrópuríki. Þau studdu eindregið aðild Íslands að EFTA á sínum tíma og gerð fríverslunarsamningsins við Evrópusambandið sem hafði í för með sér miklar hræringar og breytingar í íslenskum iðnaði. Með inngöngunni í EFTA og fríverslunar við Evrópusambandið var opnað fyrir aukna samkeppni og mörg fyrirtæki og jafnvel heilu greinar iðnaðarins áttu í vök að verjast, en þegar tímar liðu varð ljóst að iðnaðurinn í heild stóð sterkari eftir.
Það var því ekkert hik á iðnaðinum þegar kom að gerð EES-samningsins. Samningurinn var studdur með ráðum og dáð. Það hefur komið á daginn að hann hefur reynst vel og frá því að hann tók gildi 1993 hafa orðið stórstígar framfarir í iðnaði og raunar atvinnulífinu öllu. Hann er hins vegar ekki gallalaus og vegur þar þyngst að ekki er gert ráð fyrir gjaldmiðlasamstarfi innan hans auk þess sem aðkoma að ákvörðunum Evrópusambandsins er mjög takmörkuð.
SI hafa lagt sig fram um að kynna sér kosti og galla aðildar að Evrópusambandinu og tekið virkan þátt í evrópsku samstarfi um áratuga skeið. Þau hafa beitt sér fyrir upplýstri umræðu og miðlun upplýsinga sem tekur mið af heildarhagsmunum Íslands. Þau hafa einnig látið kanna með reglubundnum hætti viðhorf og vilja félagsmanna sinna og þjóðarinnar í þessum efnum. Á þessum víðtæka grunni byggja þau stefnu sína sem hvorttveggja hefur verið staðfest í ráðgjafaráði SI og á Iðnþingi.
Samtökin hafa síðustu ár beitt sér fyrir að sótt yrði um aðild að Evrópusambandinu og nú þegar búið er að sækja um (júlí 2009) tekur við ný vegferð. Vegferð sem endar með þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarsamning innan þriggja ára eða svo þar sem þjóðin hefur síðasta orðið.
Samtök iðnaðarins beina kröftum sínum að því að gæta sem best hagsmuna iðnaðarins í öllu þessu ferli og heildarhagsmunir ráði för frekar en þröngir sérhagsmunir einstakra hópa í samfélaginu.
